Reisverslag Lourdes - geloofopreis.nl

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Reisverslag Lourdes

Jaar thema: “Met Bernadette het kruisteken maken‘’.
Verslag stagereis van de V.N.B. reisnr. LO1001  7 t/m 13 februari door Willie.


Zondag 7 februari:

Vertrek vanuit s’ Hertogenbosch s’morgens om 08.45 station Oost  samen met 22 contactpersonen afkomstig uit verschillende delen van het land. De bus was aangevuld met pelgrims en samen verbleven we in hetzelfde hotel. In Lourdes en in Nevers deelden wij samen de maaltijden, enkele bezoeken, daarnaast hadden de twee groepen ieder hun eigen  progamma.   
Leiding: Truus Groen bedevaartleider, Zehr. W. Winkel hoofdaalmoezenier uit Den-Haag,  Mevr. Nicolien Hendriks-Buysse projectleider/touroperating, Busbegeleider Arian de Bekker. Van de V.N.B. was tevens aanwezig Roosmarie Manders-Spanjers, Marketing en sales, Ruud Fokker, directie.
De eerste reisdag ging via Nevers waar we de overnachting hadden in het klooster St. Gildard. Op de eerste verdieping in feite dichtbij de Kapel waar Bernadette ligt opgebaard in een glazen schrijn. Dit heb ik als heel bijzonder ervaren, om zo dicht bij Bernadette te mogen slapen. Mijn gedachte gingen ogenblikkelijk naar mijn ouders die hier ook heel graag hadden willen slapen in 2009. Ik hoop van ganser harte dat zij dit nog mogen gaan beleven. Na een warme maaltijd gingen we samen naar de Kapel om te bidden en te zingen bij Bernadette. De geplande eucharistieviering die de volgende morgen in de Kapel gehouden zou worden was verplaatst naar de refter, de oorspronkelijke eetzaal van vroeger. Pater Winkel ging ons voor en na de dienst was het tijd om onze weg te vervolgen naar Lourdes.

Maandag 8 februari:

Via Bourges, Vierzon Limoges. Tijdens deze tocht kwamen we ook nog langs Collonge la Rouge, de zeer bijzondere plaats waar Elmar en Mirjam zijn getrouwd. Bij Toulouse was het erg druk en dit is niet zo verwonderlijk voor zo’n grote stad. De bus chauffeur Ben uit Boxtel, moest in vier uur tijd, drie kwartier rusten. Ben hield zich keurig aan de verplichte uit veiligheid vastgestelde regels. Voor ons was dit uiteraard ook erg prettig om op gezette tijden onze benen te strekken en de nodige sanitaire stops te maken. Om ongeveer 19.30 uur kwamen we in Lourdes bij ons hotel “Aneto” aan. Net als in Nevers deelde ik de kamer met twee andere dames. We hebben het goed gehad samen. Naast de mooie devotionele momenten hebben we ook erg veel lol gehad. Hotel Aneto ligt hoger dan het “Heiligdom” ik noem het de eerste etage van Lourdes. Deze is lopend te bereiken via trappen of met de lift. Lourdes beschikt over drie liften. De tweede kan je gebruiken wanneer je o.a. naar de begraafplaats gaat waar je ook het graf kan bezoeken van de familie Soubirous. En de derde lift is gelegen in het midden van Lourdes. Na het avondeten was ik vrij om naar de grot te gaan. Via de ingang Porte Saint Josef liep ik de “Esplanade” over met voor me de Rozenkrans Basiliek. Rechts onder een van de bogen op weg naar de grot van “Massabielle”. Het gaf me een goed gevoel om weer bij Maria in de grot te zijn. Dit weerziens  wilde ik alleen doen met mijn eigen persoonlijke intentie en gedachte. Een moment voor mezelf samen met Maria. Ik heb een lijntje met boven en bij het weerzien van Maria voelde ik me meteen verbonden. Dit uit zich bij mij met een enorm kippenvelgevoel. Wanneer ik dit voel weet ik dat het echt en zuiver is.

Dinsdag 9 februari:

Na een rondleiding over het Heiligdom, en een groepsfoto bij de “Gekroonde Maagd” hadden wij gezamenlijk de openingsviering in Kapel St. Patrick. Deze is gelegen tegenover het Heiligdom aan de overkant van de Gave. De ingenomen intenties werden ook voorgelezen en die van mij zat er helaas niet bij. De Pater dacht dat er misschien twee blaadjes op elkaar waren geplakt maar hij was beslist in de Hemel aangekomen, zei hij geruststellend. Toch vond ik het erg jammer en voelde ik me droevig gestemd. Mijn opgeschreven intentie was speciaal voor mijn ouders en voor mijn gezin. De geplande rondleiding door het Accueil “Notre- Dame” ging niet door. Daarvoor in de plaats hebben we een bezoek gebracht aan Accueil “Marie Saint Frai”. De St. Mary Home Kuitschieten, voorheen bekent als het "Hospital van de 7 Smarten". Dit Accueil is nog volledig in bedrijf. Er is plaats voor 400 mensen die ondergebracht en verzorgd worden in zalen van  6,  4 en van 2 personen. Je zou kunnen stellen dat het hier misschien persoonlijker aan toe gaat dan het enorme grote Accueil “Notre Dame”.
Na de lunch gingen we naar hotel Mercure een A klasse hotel, waar een rondleiding op het progamma stond. We werden ontvangen door de vriendelijke eigenaresse. Voor 50 euro bijbetaling geniet de pelgrim van extra luxe. Of dit nou zo noodzakelijk is in Lourdes zal voor ‘n ieder anders geïnterpreteerd worden. Voor mij is dit onbelangrijk. In Lourdes gaat het om eenvoud, en de sporen van Bernadette volgen die een voorbeeld voor ons moge zijn. In ons dagelijkse leven met de daarbij behorende maatschappij is dit bijna onmogelijk en ook niet helemaal toepasbaar. Op de 7e verdieping van het hotel heb je wel een prachtig uitzicht over Lourdes. Dichtbij zie je het Clarissen klooster met de zusters die achter gesloten deuren hun leven doorbrengen. Zelfs bij het overlijden komen zij het terrein niet af. Op een eigen begraafplaats achter het klooster worden de zusters begraven. Vervolgens kregen wij een rondleiding door oud Lourdes. Hier hebben we tevens de begraafplaats bezocht waar 29 Nederlanders begraven liggen, gestorven tijdens hun bedevaartsreis. Om 17.30 uur kwamen wij bijeen in kapel St. Anne. Een bijeenkomst met als onderwerp, “ wat zoek ik in Lourdes”, begeleidt door Pater Winkel. Hier zochten we de verdieping van het Katholieke geloof en probeerde we samen inhoudelijk tot de kern van de zaak te komen. Tevens sprak de Pater zijn walging uit naar mensen die het Katholieke geloof belachelijk maken. Vooral bepaalde t.v. uitzendingen met personen die denken leuk te zijn om grappen te maken over het geloof, en de mensen die hierom kunnen lachen daar had hij helemaal geen goed woord voor over. De St. Anne kapel ligt rechtsachter, in de Rozenkransbasiliek. Als je buiten voor de onderste Kerk sta, de Rozenkransbasiliek, dan zie je links de H. Bernadette kapel. In deze kapel wordt een relikwie bewaard van Bernadette. Dit is vermoedelijk een stukje uit een van haar ribben. Hier heb ik moeite mee omdat er gesproken wordt over het ongeschonden lichaam van Bernadette. Hieronder een beschrijving van de opgravingen en van de uit haar lichaam genomen relikwieën.
In september 1909 werden de stoffelijke resten van Bernadette opgegraven. Haar lichaam was nog volledig intact. Dit was later een van de argumenten om Bernadette zalig te verklaren. Haar lichaam werd gewassen, gekleed, en opnieuw begraven in een dubbele kist.
Op 3 april 1919 werd ze opnieuw opgegraven. Een dokter die het lichaam onderzocht schreef het volgende: "Het lichaam van Bernadette is bijna gemummificeerd, bedekt met schimmelplekken een behoorlijke laag zouten, dit lijken calciumzouten te zijn. De huid is op sommige plaatsen verdwenen, maar nog steeds aanwezig op de het grootste deel van het lichaam."
In 1925 werd ze voor de derde keer opgegraven. Een aantal relikwieën werd van haar lichaam genomen, en naar Rome gestuurd. Er werd een wassen gezichtsmasker gemaakt, en wassen bedekkingen voor haar handen. Hoewel haar lichaam in redelijke staat verkeert, geeft haar gezicht geen juiste indicatie van de staat van het lichaam. Hierna werd ze opgebaard in het klooster in Nevers. De plaats wordt nog steeds veelvuldig bezocht door duizenden pelgrims vanuit de hele wereld.
Op 14 juni 1925 werd Bernadette zaligverklaard. Op 8 december 1933 verklaarde Paus Pius Xl haar heilig. Haar feestdag valt op 16 april en in Frankrijk op 18 februari.
Na het diner in het hotel was de lichtprocessie, deze was voor ieder vrij om hieraan deel te nemen. Op een latere dag zat deze in ons progamma om dan wel gezamenlijk deel te nemen. Omdat we de volgende ochtend al vroeg vertrokken voor de viering bij de grot koos ik er voor om in het hotel te blijven.

Woensdag 10 februari:

Om 08.00 uur de eucharistieviering bij de grot. Omdat het advies gegeven was om kaarsen aan te steken voor de elfde februari vanwege de verwachte drukte, besloot ik om de kaarsen voor Papa en Mama met hun meegegeven intenties en voor mijn gezin voor de viering aan te steken. Wat erg mooi is dat de kaarsen met het gebed nooit meer verloren gaat. Voor altijd blijft de intentie bewaard. De tekst: “deze kaars zet mijn gebed verder” kan men lezen op de achterwand achter de kaarsen. Hiermee wordt mede bedoeld dat de restjes van de kaarsen opgevangen worden, teruggebracht naar de kaarsenfabriek en hiervan worden nieuwe kaarsen gemaakt. De teller van het aantal gelovigen dat sinds 1862 is afgereisd naar Lourdes staat op ongeveer 200 miljoen en er zijn 68 onverklaarbare genezingen geregistreerd. Vroeger een bergdorp van 4.000 inwoners nu telt Lourdes ruim 15.000 inwoners. De meeste van hen zijn werkzaam in, of economisch afhankelijk van de toeristenindustrie, en de hele regio drijft op de pelgrims. Per jaar komen er 6 miljoen naar het bedevaartsoord waarvan 10.000 uit Nederland, die gezamenlijk ruim 700 miljoen euro bijeen brengen, tien miljoen liter water tappen bij de bron in de grot van Massabielle, en 750 ton aan kaarsen afnemen van de lokale kaarsenfabriek. Deze uitleg even tussendoor misschien leuk om te weten.
Een van de hoogtepunten in Lourdes was dat ik in de grot mee mocht zingen tijdens de Nederlandse Belgische viering. Ook zongen wij ons eigen bedevaart lied, “Dat wij getekend door het kruis de weg van Jezus gaan”. Heel bijzonder, samen met Maria en Bernadette  was dit een mooie viering. Maandagavond had ik Mama een sms’je gestuurd over deze viering zodat zij samen met Papa via internet op Lourdes live mee konden kijken en luisteren naar deze viering. http://fr.lourdes-france.org/tv-lourdes/  Over de hele wereld luisteren mensen mee die niet aanwezig kunnen zijn in Lourdes en die zich zo verbonden weten te voelen met de vele pelgrims die hier hun bedevaart maken. Na een volgende stadwandeling gingen we weer terug naar het hotel voor de lunch.
In de namiddag vertrokken we met de bus naar Bartrés. In deze plaats is Bernadette verschillende malen geweest. Op 7 januari 1844 werd Bernadette geboren, als eerste kindje van François Soubirous en Louise  Boly. Toen Bernadette pas 9 maanden oud was werd zij al bij haar moeder weggehaald en gebracht bij een voedster. In november 1844, werd de moeder van Bernadette getroffen door brandwonden aan de borsten. Bernadette werd opgevoed door Marie-Lagues van Bartrès, die zelf net haar kindje verloren had. Bernadette keert pas terug naar Lourdes in 1848.

De zaken op de molen van Boly gaan steeds slechter. François Soubirous is vrijgevig en goedgelovig. Tenslotte moeten ze de molen verlaten, voor een donkere achterkamer. In een van de straatjes in oud Lourdes aan de “Rue des Petits Fossés” staat een grijs oud gebouw: de vroegere gevangenis. Achteraan is er een donkere en vochtige kamer niet groter dan 16 vierkante meter met zicht op een binnenpleintje via een klein venstertje. In deze kamer is de Familie Soubirous genoodzaakt alles te doen, slapen eten, koken en bidden. Het werk dat  Bernadette’s vader doet wordt zeer slecht betaald, dus ook Louise gaat uit werken.  Bernadette krijgt de opdracht om op de andere kinderen letten. Vervolgens wordt haar vader ook nog gevangen genomen door een misverstand. Gelukkig wordt hij gauw vrijgelaten maar nu is het nog moeilijker voor hem om werk te vinden en komt er nog grotere armoede in het gezin.
 
Zo komt het dat Bernadette in 1857 terug bij haar opvoedouders in Bartrès terecht komt om de schapen te hoeden. Doch dit echtpaar is ook niet gespaard gebleven en hun jongste kind sterft. Ondertussen leerde Bernadette daar de catechismus, doch door dat sterfgeval werd de situatie er onhoudbaar. Ziek, aan astma lijdend, keerde Bernadette naar Lourdes terug in januari 1858. Naar het afgedankte cachot, want zelfs voor de boosdoeners was het te slecht voor woorden. Bernadette wil heel graag naar school en haar eerste communie doen, doch alle middelen ontbreken.
In januari 1862 wordt gelukkig de verschijningen erkend, dit moet voor Bernadette veel betekent hebben want zij ging gebukt onder de onterechte beschuldigingen. Ondertussen heeft ze ook haar Eerste H. Communie gedaan en verblijft ze in het klooster/accueil te Lourdes, in afwachting van haar verhuizing naar Nevers, ook om zich te verschuilen tegen de journalisten. Zij is hier geweest van 1860 t/m 1866. Momenteel is dit het plaatselijke ziekenhuis met een herdenkingskapel voor Bernadette, die dagelijks te bezoeken is.  
Op 4 juli 1866 verlaat Bernadette voorgoed Lourdes. Bernadette heeft nog net de eerste heilige Mis mogen bijwonen die gehouden is in de Crypte. De mooie kapel die op voorspraak van Maria gebouwd is in Lourdes. Haar ouders wonen nu in een mooi molenaarshuis, door bemiddeling van de plaatselijke parochiepriester Peyramale.
In Nevers Ieefde Bernadette verder onder de naam Soeur Marie-Bernarde. Bij het begin van haar noviciaat werd haar gevraagd het hele verhaal te doen, daarna mocht ze er met niemand nog een woord over praten. Bernadette heeft het niet gemakkelijk gehad in dit klooster. Moeder overste was zeer streng en soms onrechtvaardig tegen haar en deelde haar mede dat zij nergens voor deugde. Omdat Bernadette erg ziek was, naast astma kreeg ze ook tuberculose, botontkalking en open wonden.
Dagelijks beleefde en voelde Bernadette wat Maria haar had gevraagd: 'Bid voor de zondaars, doe boete!'.
Lourdes als bedevaartsstad ontstaan vanuit de verschijningen omdat Bernadette toen 14 jaar  in 1858 achttien maal door de  verschijning van de H. Maagd Maria is bezocht. De eerste verschijning was in de Grot van Massabielle op 11 februari. In de week dat ik in Lourdes was werd dit feest herdacht. Duizenden mensen bezochten deze dag de grot voor een eerbetoon aan Maria. Om dan op die dag in Lourdes te zijn voelde heel speciaal. Aan mijn medecontactpersonen van de Veluwe-Vallei stel ik voor om ook in deze week bedevaartreizen te organiseren.
In de namiddag weer een bezoek aan een hotel waar je enkele verschillen kon waarnemen tussen een A en een B hotel. Gelijk bij de entree, de ontvangst, de uitstraling van de eigenaresse, ik kon zien en voelen dat het anders was. En toch wederom een mooi hotel met een hartelijke warme gastvrouw ook hier is het goed toefen. Dit hoort nu eenmaal bij ons werk om de verschillen over te brengen aan de potentiële pelgrims.
Na het diner liepen wij gezamenlijk mee in de Lichtprocessie. Deze Mariale lichtprocessie bestaat sinds 1872 en brengt de bedevaarders bijeen voor het bidden van het Paternoster. De verwelkoming van de groepen en de mededelingen worden gehouden vanaf 20.45 uur. Deze processie vertrekt aan de overkant van de gave bij de aanbiddingstent en eindigt bij de Rozenkransbasiliek. Aan het hoofd van de processie dragen enkele pelgrims een beeld van Maria (reproductie van het beeld van Cabuchet). Tijdens de processie stappen de bedevaarders op achter de vlag van hun bedevaart. Elke deelnemer is uitgenodigd tot het dragen van een kaars als herinnering aan het doopsel. Velen landen zijn vertegenwoordigd en doen in hun eigen taal een gebed en bidden een tientje van de rozenkrans. Op het einde van de processie geven bisschoppen en priesters samen de zegen.

Donderdag 11 februari:

De dag van de 1e verschijning, een bijzondere dag er heerst een soort van verwachting en hoop naar Maria. Heel mooi om hier vandaag te kunnen zijn en proberen te voelen wat 152 jaar geleden op deze plaats is geschied. Om 10.00 uur de Internationale hoogmis in de Pius X de ondergrondse kerk met plaats voor 25.000 duizend personen. Vele aanwezigen hadden een staanplaats in de ring achter de muurtjes. in totaal waren hier 30.000 duizend mensen aanwezig afkomstig uit diverse werelddelen om deze mooie viering bij te wonen.
Deze Kerk is op een na de grootste van de wereld. De St. Pieter in Rome is de grootste Kerk.  Bisschop Ricard ging voor samen met tientallen Priesters en Bisschoppen. Met een paar andere van onze groep die uitgenodigd waren te zingen in het koor waren wij om 07.45 uur aanwezig om ons te melden bij de dirigent. Om 08.00 uur werd het hek die toegang gaf tot het koor gesloten en begonnen wij met het oefenen van de liederen, dit ging afzonderlijk per land. Wederom een mooie ervaring om te mogen doen en een prachtige hoofdmis.
Voor de contactpersonen:
Na de lunch hadden wij een informatie bijeenkomst bij het Local van de V.N.B. In dit gebouw woont en werkt een echtpaar die al ruim 10 jaar de rolstoelen en hulpmiddelen repareert en verzorgd in Lourdes. Zij wonen hier permanent dit is mogelijk gemaakt door vrijwilligers die zijn  afgereisd naar Lourdes om hun huis te bouwen. Vervolgens een presentatie verzorgd door Roosmarie van de V.N.B. Enkele punten zijn bij ons al aan de orde geweest tijdens onze laatste vergadering. In het kort geef  ik weer wat er is besproken. Allereerst de digitale aanmelding van de pelgrims. Een contactpersoon van onze groep krijgt een gebruikersnaam en een wachtwoord toegewezen. In een speciaal aanmeldingsformulier wordt vervolgens de gegevens ingevuld. Het wijst zich in principe vanzelf. De deelnemers die zelf een reisverzekering hebben afgesloten zijn dubbel verzekerd, hier wordt geen rekening mee gehouden. Het is voor de V.N.B. prettiger wanneer alles over een schijf loopt. In het folder kan ook aangegeven worden om een vrijwillige gift te schenken voor lourdes- werk. Dit mogen wij in de algemene pot doen of op rekening storten van de V.N.B.
Nieuw is dat dit jaar iedere pelgrim verplicht een formulier dient in te vullen om de medische en/of zorggegevens aan de V.N.B. kenbaar te maken. Wanneer dit niet van toepassing is hoeft uiteraard de vragenlijst niet retour. Dit ook niet doen, dit brengt alleen maar extra werk met zich mee, voor ons, maar vooral voor de V.N.B.
Pelgrims met een nierziekte kunnen gewoon mee. Geef dit duidelijk aan en in Lourdes wordt contact opgenomen met de plaatselijke medici waar de nierdialyse wordt uitgevoerd.
In het geval dat  een pelgrim zuurstof nodigt heeft neemt de V.N.B. contact op met de pelgrim. Dit luistert erg nauw het aanbieden van zuurstofrijke lucht ter ondersteuning van de ademhaling en/of verbeteren van de gaswaarden in het bloed. De arts heeft het aantal liters zuurstof per minuut bepaald  en de wijze van toediening: continu of intermitterend.
Het is ook mogelijk dat V.N.B. een bijdrage levert aan de kosten voor een bedevaartreis. Het verzoek dient ondersteund te worden met een verklaring van een pastor, huisarts, wijkverpleegkundige of medewerker van maatschappelijk werk. Hiervoor is een speciaal aanvraag formulier beschikbaar.
Het vervoer van een elektrische rolstoel of scootmobiel geschiedt op eigen risico. De pelgrims dienen zelf te zorgen voor minimal een W.A. verzekering en het liefst ook een transportverzekering. De verzekering van de V.N.B. dekt geen risico’s met betrekking op voertuigen, en kan dan ook als zodanig niet aansprakelijk worden gesteld.  
Bij een eventuele annulering gelden o.a. de volgende regels: Als je een annulering afsluit voor een groep, dit is dus mogelijk doe dit dan op een polis. Deze geldt voor maximaal 6 personen, een verzekering voor 6 personen. Wanneer er een persoon niet mee kan en ze gaan als groep dan geldt dus de annulering voor alle zes.
Het kan zich ook voordoen dat wij de vraag krijgen waarom de bedevaart bij de V.N.B. duurder is dan de Limburgse. Het antwoord is dat de Limburgse een extra pot heeft waardoor zij alle pelgrims korting kunnen geven. Bij de V.N.B. is het zo dat dit alleen op uitsluitend verzoek plaatsvindt wanneer een pelgrim niet zelf de kosten kan dragen. Verder is het zo dat de pelgrim bij de V.N.B. als het ware meebetaald voor de vrijwilligers die meegaan om te werken in het Accueil. De meerprijs wordt doorberekent. Het is belangrijk om dit persoonlijk goed uit te leggen, alleen wanneer deze vraag zich voor doet.

Vrijdag 12 februari:

Vertrek vanuit het hotel om 06.45 om in Vierzon te gaan overnachten. Onderweg hebben we het plaatsje Oradour-sur-Glane bezocht. Voor ons een verschrikking om te zien, terugkomend uit het vredige Lourdes en dan op deze plaats geconfronteerd te worden met een ware verschrikkelijke ramp die hier in de tweede oorlog heeft plaatsgevonden. De ramp in Oradour-sur-Glane vond plaats op 10 juni 1944 in dit Franse plaatsje. Het dorp werd die dag door het eerste regiment 'Der Führer' van de 2. SS-Panzer-Division Das Reich ingesloten, en totaal verwoest. Hierbij zijn 642 mensen  vermoord, slechts zes personen overleefden het. Het hele dorp is in brand gestoken. Waarschijnlijk was deze ramp gebaseerd op een wraakactie. Als aanleiding wordt wel de actie genoemd van het Franse verzet op 8 juni 1944. Toen werd in Saint-Junien, een plaatsje nabij Oradour, een spoorbrug opgeblazen. Hierbij werden twee Duitse soldaten gedood, waaronder een zekere Kämpfe, die een persoonlijk vriend was van majoor Dickman, onder wiens bevel het regiment stond dat de massamoord in Oradour pleegde. Je weet  niet wat je ziet als je door dit dorpje loopt. Alles maar dan ook alles hebben de duitsers in brand gestoken. Moeders met kinderen zijn in de Kerk bijeen gedreven en vervolgens is de Kerk in brand gestoken. Met elkaar hebben we op deze plaats in de Kerk gebeden en gevraagd dat de overledenen rust moge hebben. We hebben om kracht gebeden voor de overgebleven mensen die voor altijd geconfronteerd zullen blijven met deze verschrikkelijke gebeurtenis.      

Zaterdag 13 februari:

Op weg naar huis, voor de allerlaatste keer gezamenlijk de rozenkrans bidden. Zoals Bernadette de rozenkrans bid samen met Maria, zo bidden wij samen met elkaar de rozenkrans. Het is een gebed uit stille overweging en dankzegging aan God voor de wondere daden. Het kan ons structuur geven vooral als we geen woorden kunnen vinden voor een gebed. Met dank aan Pater Winkel, hij heeft ons op een voortreffelijke wijze begeleid en zijn gebeden waren zorgvuldig voorbereid.
Donderdag hadden wij allen nog een opdracht meegekregen om een klein gedichtje c.q. limerick te schrijven. Geheel vrijblijvend uiteraard en deze werden in de bus voorgedragen.
Hier wil ik graag mee afsluiten, met mijn gedichtje.
Willie

Lieve mensen moet U horen,
afgelopen dagen zijn nieuwe gevoelens geboren.
Ontstaan uit een prachtig helder licht,
’n warm gevoel, een open hart,
En opkijkend naar een mooi lief gezicht.
Maria, mijn allergrootste vriendin,
Samen met de allerliefste herderin,
Bernadette, teer lief en klein.
Maar O…. wat een kracht en wat was zij sterk,
Dat zij…….. een voorbeeld moge zijn voor ons werk.


Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu